بَشّار پسر بُرد پسر یرجوخ تخارستانی (به عربی: بَشّار بن بُرد بن يرجوخ) (۹۵ – ۱۶۷ یا ۱۶۸ ق.؛ برابر با ۷۱۴ م. – ۷۸۴ م.) شاعر ایرانی‌تبار، دوره‌های امویان و عباسیان بود. وی، به زبان عربی شعر می‌سرود و در این کار درخشندگی بسیاری داشت و سرآمد هماوردان خویش در این زمینه همچون فرزدق بود. وی، کور مادرزاد بود. ولی شاعری توانا وانسانی فرهیخته بود.

وی به فرمان المهدی خلیفه عباسی، به علت هجوی که بشار درباره‌ی او گفته بود به شکل فجیعی به قتل رسید ، میگویند به او بهتان  زندیقی بودن زدند”  زنديق، کافری را گويند که کفر خود را پنهان و به اسلام تظاهر می‌کند، و نيز به معنای کسی که به شريعتی معتقد نيست و قائل به قديم بودن عالم می‌باشد”.

و به بهانه زندیقی بودن در برابر دیدگان مردم بصره، وی را آن قدر تازیانه زدند که بر اثر آن شکنجه، جان سپرد.

احد قربانی دهناری در این برنامه به رواداری بشار می پردازد