کامبیز سخایی (زاده ۲۸ مه ۱۹۵۴) روان‌شناس، جامعه‌شناس، ایران‌شناس و نظریه‌پرداز مارکسیست ایرانی-آمریکایی است. وی قبل از ترک ایران در نوجوانی به یک گروه چپ پیوست که علیه شاه مبارزه میکردند و از نظر عقیدتی متاثر از اندیشه های مارکس و چه گوارا بودند. پس از فارغ التحصیلی از دبیرستان، بدلیل لو رفتن گروه مجبور به مهاجرت به ایتالیا شد. وی در دانشگاه رم به تحصیل در رشته جامعه شناسی پرداخت و مدرک دکترای خود را در رشته جامعه شناسی دریافت کرد و پایان نامه دکتری خود را درباره تئوریهای حقوقی متفکرین شوروی در سالهای بیست نوشت. اومبرتو چرونی و لوچیو کولتی از مهمترین استادان او در دوران تحصیل در دانشگاه رم بودند که تأثیر عمیقی بر جهانبینی او گذاشتند. چرونی، سخایی را با آثار پاشوکانیس، استوچکا و دیگر نظریه پردازان حقوقدان مارکسیست آشنا کرد که تاکید زیادی بر حقوق، قانونمندی و دموکراسی داشتند و کولتی دریافت وی را از دمکراسی مستقیم و انتقاد مارکس بر دولت و قانون و بیگانگی تعمیق بخشید.

در دوران دانشجوئی، درسهای بسیاری از جنبشهای اجتماعی ایتالیا آموخت. جنبش هائی که از سالهای شصت شروع شده بودند و تا دهه ۱۹۷۰ نیز ادامه داشتند.  اشغال دانشگاه ها، چالش اساتید و کوشش جوانان آن دوران برای دستیابی به سبک های زندگی جدید، او را نیز مانند بیشترهم نسلانش بارادیکالیسم چپ نو آشنا کرد. چپی که نه فقط کلیسا بلکه جامعه مصرفی و قدرت سنتی خانواده  و حتی حزب کمونیست را هم به چالش میکشید.

 در این دوران او نخست برای مدت کوتاهی به حزب توده ایران پیوست و پس از انشعاب از حزب، یک گروه مارکسیستی را همراه با جمعی از رفقای خود تأسیس کرد. این گروه وقت خود را به مطالعه فلسفه، نوشته‌های کارل مارکس و موضوعات مشابه اختصاص میداد. گروه مجله ای تئوریک نیز به نام “قیام” ‪ منتشر میکرد که سعی داشت مفاهیم مارکسیستی، فمینیستی و روانکاوانه را ترکیب کند و در تحلیل انقلاب از آنها استفاده نماید. مقالات تئوریک سخایی در طی ۱۵ سال انتشار مجله قیام حول موضوعاتی مانند تئوریهای حقوقی مارکسیستی، تئوریهای انتقادی اجتماعی، تئوریهای انتقادی روانکاوی  و جامعه شناسی دین و غیره منتشر میشد. (این مقالات به زودی منتشر خواهند شد)

در جریان انقلاب ایران سخایی برای شرکت در انقلاب به ایران بازگشت. اما چرخش غم انگیز وقایع منجر به سرکوب و ترور اسلامی و استقرار خونین جمهوری اسلامی در ایران شد. با اسقرار دیکتاتوری و حکومت دینی جمهوری اسلامی در ایران، دیگر امکان ماندن کامبیز سخایی در ایران وجود نداشت و مانند بسیاری از روشنفکران هم نسل خود او نیز بار دیگر مجبور به مهاجرت گردید. در ایالات متحده به تحصیل در رشته مطالعات خاورمیانه در دانشگاه کلمبیای نیویورک پرداخت و دکترای خود را در ایران شناسی دریافت کرد. پایان نامه دکتری وی در قالب کتابی با عنوان  Communicative Reason & Medieval Iranian Thought منتشر شده است.

 سخایی دکترای دیگری هم در رشته روانشناسی بالینی دریافت کرده و نزدیک به ۱۷ سال است که در کالیفرنیا مشغول به کار میباشد. عنوان آخرین کتاب او

 Capitalism and Psychopathology: Alienation as Mental Illness میباشد.