ابوشکور بلخی (زادهٔ ۳۰۰ ه. ق.) شاعر نام‌آور سده چهارم هجری و آفریننده‌ی داستان منظوم «آفرین نامه» در حکمت، اندرز، پند و آموزه‌های دوران ساسانی است. ابوشکور به دو زبان فارسی و عربی شعر سروده است. او در نکوهش خشونت و ستایش رواداری بسیار سخن گفته است و پافشاری می کند:

خردمند هرگزنکوشد به جنگ. به گفتار من درباره‌ی ابوشکور بلخی گوش کنید.