ريحانه ظهيرى متولد بهمن ماه ١٣٦٧در تهران اما ساكن دبى است.

او فارق التحصيل رشته علوم اجتماعى است.

الفباى فيلمنامه و داستان نويسى را زير نظر هادى مقدم دوست فرا گرفت. سال ها بعد، از تجربيات ژيلا تقى زاده براى بازنويسى داستان هايش استفاده كرد و به گفته خودش توانسته اين روزها با شركت در كلاس داستان نويسى پيشرفته خانم شهرنوش پارسى پور با بعد ديگرى از دنياى داستان نويسى آشنا شود.

ريحانه در دسامبر ٢٠١٣ به مدت يك سال به عنوان عضو هيئت تحريريه نشريه الكترونيكى چوك و سپس در نوامبر ٢٠١٤ تا ژوئن ٢٠١٥ به عنوان دبير بخش سينما و تاتر نشريه الكترونيكى چوك فعاليت كرده است. سپس براى مدتى از چوك به دلايل شخصى جدا مى شود منتها دوباره در سپتامبر ٢٠١٦ به چوك مى پيوندد، اما اين بار به عنوان دبير بخش ترجمه و ماهانه داستان هايى را براى كودكان در اين نشريه ترجمه مى كند.

ريحانه در سال هايى كه به عنوان هيئت تحريريه سينماى نشريه چوك مشغول به فعاليت بود با سينماگران ايرانى مهاجر و داخل ايران به مصاحبه پرداخت كه محوريت اكثر مصاحبه هايش دغدغه هميشگى اش سانسور بوده است.

اين تك مصاحبه ها در نشريات گوناگونى از جمله نشريه الكترونيكى چوك، روزنامه شهروند (آمريكاى شمالى)، نشريه هفته كانادا و سايت مجله سینما-چشم منتشر شده است.

ريحانه داستان هاى كوتاهى را هم در نشرياتى همچون جنگ زمان به سردبيرى زنده ياد منصور كوشان، عقربه، نشريه شهرگان و روزنامه شهروند به چاپ رسانيده است.

او بين سال هاى ٢٠١٥ – ٢٠١٤ با نوشته هاى خود در كمپين هاى مختلف به حمايت از زنان و كودكان آسيب ديده در خشونت هاى خانگى، جلوگيرى از ختنه زنان، روزگار كودكان افغان در ايران و حق حيات در ايران پرداخته است.

به تازگى از او دو كتاب توسط نشر اچ اند اس مديا منتشر شده است. “مادر عروسك هاى پارچه اى” كه مجموعه داستان كوتاه مينى مال است و مجموعه مصاحبه “از تهران تا ناكجا” كه با نويسندگان مهاجر انجام شده است.

همچين او اين روزها به عنوان داور در يكى از جشنواره هاى ادبى داخل ايران مشغول به فعاليت است.